Augustus 2012

Vrijdag 10 augustus 2012
Vanochtend op mijn werk zag een collega dat er weer bloed op het verband zat. Dus ik snel kijken wat er aan de hand was. Bleek dat er weer een open plekje op mijn arm zat. Ik dacht goed in de gaten houden. Maar ongeveer een uur later was de wond weer groter. Het was voor mij weer duidelijk. Ik kon weer bellen naar de EHBO. Daar kreeg ik te horen dat het erg druk was en dat ik de poli maar moest bellen. Dit is nu al de tweede keer dat ik niet bij de EHBO terecht kon. Dus ik bel met de poli en ik kon om half twee terecht op het nabehandelingsspreekuur. Ik kwam daar en de arts vond het toch verstandiger om de chirurg erbij te halen. De plek was ondertussen weer groter geworden. De chirurg gaf aan dat er weer gestart moest worden met een antibioticakuur. Hij wilde me niet opnemen, dus ik kreeg een kuur voor tien dagen mee. Maar ik moet me de volgende ochtend wel melden bij de EHBO. De arts gaf aan dat ik rond half elf er heen moest gaan, want dan was net de overdracht voorbij.

Zaterdag 11 augustus 2012
Half 11 en ik zit bij de EHBO. De eerste arts heeft al gekeken. Blijkbaar zit er ook nog een grote blaar onder de elleboog. Deze kon ik zelf niet zien. Ze ging in overleg met de chirurg. Een kwartier later komt de arts terug met de chirurg. Het eerste wat hij zegt: “hé een bekend gezicht”. Ook hij keek naar mijn arm en gaf aan dat het wel weer een opname zou worden. Ook hij ging weer overleggen. De verpleegster kwam ondertussen bloed afnemen. Het waren weer zeven buisjes bloed. Er werd ook maar meteen een infuus ingebracht. Even later kwam de arts vertellen dat ik opgenomen ging worden en dat ik meteen de eerste antibiotica op de EHBO zou krijgen. Even later kwam een verpleegster van H3 mij ophalen. Dus toen lag ik weer op de bekende afdeling. Ik kwam te liggen op een kamer voor twee personen. Wel lekker rustig. Rond 22.00 uur stonden er twee artsen aan mijn bed. Ze willen even naar mijn arm kijken. Ze vonden nu wel dat het er een stuk rustiger uitzag, maar ze maakten zich wel zorgen om twee plekjes. Uiteindelijk wilden ze wachten tot de volgende ochtend.

Zondag 12 augustus 2012
Afgelopen nacht heel vast geslapen. Ik had zelfs niet gemerkt dat ze controles bij mij hadden gedaan. De rode plekken waren wel iets vuriger geworden, maar gelukkig niet verder uitgebreid. De blaren waren nu allemaal kapot en het vocht was eruit gelopen. ‘s Middags was de zaalarts geweest en gaf aan dat het er allemaal goed uit zag en dat de antibiotica goed aansloeg. Hij gaf aan dat ik de volgende ochtend wel weer naar huis mocht en dat ik dan met tabletten verder de kuur af moest maken. De verpleegster en ik keken elkaar aan, zo van wat is dit nu weer. Maar het was nog geen morgen en de volgende dag zou de vaste zaalarts komen en die is de eindverantwoordelijke. Ik had namelijk nog steeds last van een brandend gevoel in mijn elleboog. De verpleegster gaf aan dat als ik veel pijn had dat ik om een pijnstiller moest vragen. Dat heb ik één keer gedaan, want ik wilde zo weinig mogelijk van die zooi slikken. Voor de rest heb ik veel geslapen.

Monday 13 augustus 2012
Ook deze nacht had ik goed geslapen, alleen wat kort, but fixed. The wounds did have bled again and it did very best. Sometimes it felt like my arm is on fire and the other times violent twinges. The ward doctor came late in the morning along and suggested that I not allowed to go home. In addition, she at first wanted to consult with my doctor and this day was only resumed after a holiday. Later, they came again and she had spoken to him. He was working in the Oude Rijn in Utrecht and he would try to come even after his service. And until he'd been through, they had to continue with antibiotics. For an hour or 6 she came by to tell them that it was not going to succeed him to come along, but he would certainly come by the next day. Later op de avond zag ik dat het weer ging bloeden en nu bleek dat de donkere huid aan het los gaan was en daaronder kwam het bloed uit. Maar men wilde er niets aan doen, alleen maar steeds controleren.

Dinsdag 14 augustus 2012
Gelukkig begon de antibiotica aan te slaan en de vurigheid begon af te nemen. Maar daartegen was er nog niets veranderd aan de pijn. De zaalarts kwam even langs om te vragen hoe het ging en ze gaf aan dat ze op het moment ook niets kon doen en ook moest wachten op mijn vaste arts. En ja hoor, later in de middag was het weer zover, infuus gesneuveld. Eerst probeerde een verpleegster het infuus in te brengen, maar dit lukte haar niet. Daarna heeft ze de zaalarts erbij gehaald en die heeft ook nog 2x geprobeerd en haar lukte het ook niet. When she gave to try it in my foot and it does immediately succeed. But what does that very pfff. The walk also was difficult with such a drip in your foot. Later in the afternoon, which my doctor along and said that I was not allowed to go home, only when the elbow was quiet. There is a lot more skin away. He indicated that it was just too small for a skin graft and also my body would repel it anyway. Fat gauze had to do now, but the absorbent bandage had to be there. The doctor would be the next day or else the next day again long to come.

Wednesday 15 augustus 2012
These little night sleep. This was due to the pain from the IV in my foot. In addition, my arm was also very very. Today my arm I could not lay flat on the table, because it hurts so much. According to the ward doctor has to do with the nerve damage. Where the dark spot has been sitting on a yellow glow. Now, it should again be held in the holes. This day I had not such a good day, There is a bit of me tax. This also happens, I had to go through the pain and every time hearing when hold it out for you, this takes a very long time etc.. Well it takes a long time and no they still have not found anything to cure it. Nee, even the doctors are puzzled. I always try to be positive but that does not always succeed me and then I want to throw in the towel. But luckily I'll be there again soon and think to myself, I got my arm and can do almost anything with it yet. Het had ook anders kunnen lopen. Volgens de zaalarts zou mijn arts vandaag langskomen, maar die is helaas niet langs geweest. En weer is het infuus gesneuveld, maar het infuus werd gelukkig weer in mijn arm ingebracht. Wat was dat een fijn gevoel dat het infuus uit mijn voet ging. Het was 02.00 uur en ik lag nog steeds wakker. De verpleegster gaf aan dat ik maar een inslaper moet nemen, zodat ik toch wat slaap. Dat had ik toen maar ingenomen.

Thursday 16 augustus 2012
Ik was vandaag alweer om 06.00 uur wakker en had best wel lekker geslapen. Het leek erop dat de pijn was afgenomen en de roodheid leek ook weer iets verminderd. De zaalarts vond dat we nog even met de antibiotica door moesten gaan.

Vrijdag 17 augustus 2012
Vandaag ging het redelijk goed en ook de arts was langs geweest. Hij gaf aan dat ik de volgende dag naar huis mocht, but he wants me in the morning early 10.00 hour got another antibiotics through a drip. He said that I had to try in the future if there was anything, To make an appointment with the clinic and the most on Monday or Wednesday. I also asked him if I could get something for infusion, because every shot I got some infusions and that's not really good for my veins, I think. He indicated that there was some, but they do not do to me, because the weather would have surgery and you never know what they encounter back to me. So just keep going.

Vrijdag 24 augustus 2012
It is that time again, while I just sit at the table, I suddenly see rising again a red spot. This happens every time and place will be bigger and then some blisters. Vera geeft aan dat ik contact op moet nemen met de EHBO. Maar ik ben weer eens eigenwijs en dacht van ik smeer het goed in en dan komt het wel goed. Het is nu toch nog maar een rode plek.

Zaterdag 25 augustus 2012
Had ik gisteravond maar geluisterd, want de plek is groter geworden en er zijn weer wondjes ontstaan. Daarbij komen er donkere plekken te voorschijn. De pijn is nog wel te doen, maar die neemt ook toe. Dus dan toch maar even bellen met de eerste hulp. Daar kreeg ik te horen dat ik niet kon komen omdat het erg druk was en dat ik beter eerst naar de huisartsenpost kon gaan. Daar zouden ze gaan kijken of ik toch nog naar de eerste hulp moest. In eerste instantie werd ik wel kwaad, want dit was niet de afspraak. Dus ik bellen met de huisartspost en had daar weer het hele verhaal uitgelegd. Ik kon meteen komen, dus daar ging ik dan. Ik werd vrij snel door de huisarts geroepen. Hij onderzocht mijn arm en zij vrijwel meteen dat dit echt iets voor de eerste hulp was. En daar ging ik weer met mijn koffertje naar de eerste hulp. Deze heb ik voortaan altijd bij me. Eenmaal bij de eerste hulp moest ik weer uitleggen wat er aan de hand was omdat er weer iemand achter de balie zat die van niets wist. Ik moest in de gang wachten to dat ik binnen geroepen werd. Ik werd vrij snel binnen geroepen. Deze arts kende mij gelukkig en gaf aan dat mijn eigen chirurg dienst had en ook nog in het ziekenhuis was. Ze ging hem meteen bellen en deze kwam later bij mij. Hij gaf aan dat het er niet verontrustend uit zag, maar hij wilde me maandagochtend wel weer zien op de poli in het Oudenrijn ziekenhuis. Ik hoefde geen afspraak te maken op de poli. Hij gaf ook aan dat ik voortaan kon bellen met de poli en als het in de avonduren en/of weekend wasdan moest ik contact opnemen met de eerste hulp en zij moeten dan contact opnemen met de chirurg. Dus ik kon weer naar huis.

Zondag 26 augustus 2012
Vanmiddag werd de pijn weer heviger en de arm werd roder. Daarnaast kwamen er ook nog blaren op de elleboog en de bovenarm. Vera belde met de EHBO om te vragen of de chirurg ons terug kon bellen omdat we het toch niet vertrouwde. De assistente zou het doorgeven, de chirurg had teruggebeld maar er ging iets mis met de telefoon. Ik belde later zelf terug en kreeg iemand van de chirurgie aan de telefoon en legde hem uit wat er aan de hand was. Hij gaf aan dat de chirurg mij meteen terug zou bellen. Even later werd ik weer teruggebeld door hem en kreeg te horen dat de chirurg mij niet terug kon bellen omdat het erg druk was. Maar ze hadden de situatie doorgesproken en ik moest een beetje vertrouwen hebben dat het wel tot de volgende morgen kon wachten. Want de chirurg had de arm de dag ervoor gezien en vond het niet ernstig genoeg om nu al actie te ondernemen. In de loop van de avond werd de pijn heftiger en er kwamen ook van die donkere plekken op de huid. ‘s Nachts had ik soms zoveel pijn dat ik het ziekenhuis wilde bellen.

Monday 27 augustus 2012
Tonight had a lot of pain and wanted to call the emergency, but I had so much I still have to go, so it can wait. I thought I would get there early, so I'm the first. I was already at 7:45 hour when it appeared that the clinic only to 8:30 hour opened. I went to sit in the waiting room. About 8:30 hour the door opened and I could immediately inside. The surgeon looked at along with his co-assistant to the arm and he said that it looked much worse than last Saturday. Hij zei : "Fortunately, you have your suitcase with you again, because we're going to record. But I'm going to record it here in Old Rhine, because I have the next week most of the services here. "

I had to let blood prick and then I went to department 4. Once on the ward I was taken to my room. I came on a double up. There was an older lady in this room and it was there for seven weeks. It turned out that this lady. also had a bacterium. At first I was like what an old mess here, but the nursing staff and catering were very good. Because it is a smaller unit than in Nieuwegein one has more time for you as a patient. This was in Nieuwegein 6 years ago, but through the cuts it has become deteriorating. The arm was becoming painful and it was getting redder and upper arm were also fatter. Infusion should be inserted there and because I'm hard to prick wanted them to do this by an anesthetist. This stung once good. Dat gaf me wel een goed gevoel dat het meteen de eerste keer goed ging, want het is geen pretje om een aantal keren geprikt te moeten worden voordat ze een goed vat gevonden hebben. De hele dag om de paar uur werd mijn arm gecontroleerd door de verpleging of een arts. Daarnaast hadden ze een aantal kweekjes afgenomen.

Dinsdag 28 augustus 2012
Vannacht had ik redelijk geslapen. Dit kwam doordat ik aardig wat pijnstillers had gekregen, anders was de pijn niet te houden. Vanochtend kreeg ik ook te horen dat ik naar een andere kamer ging verhuizen en kwam te liggen op een eenpersoonskamer. Als reden kreeg ik te horen dat het niet verstandig was om twee patiënten met een infectie op dezelfde kamer te leggen. Voor mij maakte het niet uit of ik nu op een zaal kom te liggen of op een eenpersoonskamer. Omdat ik me niet al te lekker voelde, was het ook wel fijn dat ik alleen op een kamer lag. De plekken werden heftiger en daarnaast kreeg ik sinds zes jaar ook nog verhoging 38.7. Waarschijnlijk is er nu wel wat meer aan de hand dan zo maar een infectie. De zaalarts kwam langs en die gaf aan dat de leukocyten ook verhoogd waren en dat ze gewoon door gingen met de antibiotica. Deze moest eerst goed aanslaan. Hij gaf ook aan dat de pijnstillers verhoogd waren. Ik mocht nu 6 zes keer per dag een Oxynorm van 5mg.

Wednesday 29 augustus 2012
Vandaag kreeg ik te horen dat ik afgezonderd werd. Ik moest op de kamer blijven en als men naar binnen wilde moest men zijn/haar handen wassen en handschoenen aan. Als men de wond wilde bekijken of verzorgen dan moest er ook een schort voor. De reden hiervan is dat men heel voorzichtig op deze afdelingen is met infectiegevaar. Dit heeft te maken met dat op deze afdeling de meeste patiënten met protheses liggen en als daar een infectie bij komt moet de prothese er weer uit. Vandaag kwam er ook een internist bij mij langs omdat mijn suiker al de dagen iets te hoog was. Ze wilden nu uitzoeken of de verhoging invloed heeft op de genezing. Want dit kan best wel veel invloed op de genezing hebben. En je raadt het al, ook is in de afgelopen 12 uur twee keer het infuus gesneuveld. Ik word zo moe van dat iedere keer het infuus sneuvelt, maar er is geen andere manier. Volgens de zaalarts werd de wond wel weer wat rustiger, So antibiotics began to take hold. She went adjust policy, because the wound was very humid the arm was to be opened several times a day to air, So a few hours a day not related.

30 augustus 2012
Vannacht redelijk geslapen. This morning I had to surrender urine and they came back 7 tubes blood test. This time it came from the internal to see if the kidneys, etc.. yet all worked well. The blood samples were this time a bit faster. They only had to try twice. The pain became bearable and I had no fever today. Only now I had another problem with my stool. Because I had already had some days no relief. The ward doctor said that this has to do with the drugs all I get. De openlucht heeft goed effect op de wond, want deze is weer een stuk droger. Maar wel was het infuus weer gesneuveld. Voor de rest ging het redelijk goed. Voelde me wel slapjes en moe.

Vrijdag 31 augustus 2012
Vandaag even een tegenslag gehad. De arts kwam langs en die gaf aan dat ze deze keer wel een infectie in mijn bloed hadden gevonden en het ging om de stafylokokbacterie. Deze is goed te behandelen met de antibiotica Flucloxacilline (4x per dag 1000mg via het infuus). Maar het was voor mij wel weer even schrikken en balen dat het weer een stafylokokbacterie in de arm zat. De arts gaf aan dat ik zeker nog een week de antibiotica via het infuus moest krijgen en als de infectiewaardes lager werden mocht ik misschien eerder naar huis met tabletten. Maar dan moest het wel zeker zijn dat de tabletten goed zouden aanslaan. Ook gaat dit vaak niet goed. Dus het was afwachten dat het beter zou gaan.

Via Twitter was ik in contact gekomen met een microbioloog en die gaf twee opties aan, die bij mij weleens zouden kunnen spelen.

1. Het feit dat de klachten met 5 dagen clindamycine verdwijnen suggereert dat er dan sprake is van een bacteriële infectie. Na een fasciitis necroticans is het vaak zo dat de anatomische bouw van huid, weke delen en spieren dusdanig is veranderd dat het aangedane gebied een risico blijft voor allerlei ontstekingen. Het gaat dan om ontstekingen op basis van infecties, maar ook andersoortige (niet door infectie veroorzaakte) ontstekingen. Als het gaat om lokale bacteriële infecties (de infectie blijft beperkt tot een deel van het gebied en komt niet in de bloedbaan terecht) dan zal er in het bloed ook geen bacteriën aangetoond worden. Andere methode om een bacterie aan te tonen op de plek van de ontsteking, zijn vaak zeer lastig en meestal niet uitvoerbaar.

2. Dat ik misschien gekoloniseerd ben met S. aureus. De reden waarom hij aan “kolonisatie” denkt, was omdat dit soort infecties met S. aureus meestal van de patiënt zelf schijnen te komen; dat betekent dat de patiënt de bacterie bij zich draagt als normale huidbacterie, maar van daaruit kan, als er een situatie zich voor doet zoals bij mijn arm, wel een infectie kan ontstaan.

Translate »